• Document: Metody usuwania trudności w czytaniu i pisaniu
  • Size: 188.93 KB
  • Uploaded: 2018-12-06 22:53:04
  • Status: Successfully converted


Some snippets from your converted document:

Metody usuwania trudności w czytaniu i pisaniu Metody usuwania trudności w czytaniu i pisaniu. Do sposobów postępowania z dzieckiem dyslektycznym, które mają mu pomóc w zdobywaniu umiejętności czytania i pisania należą metody, które są integralną częścią właściwego etapu reedukacji. Zakrzewska wymienia następujące metody: - treningowe, poprawiające szybkość i bezbłędność czytania, - kształcące trzy funkcje (płaszczyzny) w procesie pisania (wzrokową, słuchową, wyobrażeniowo – pamięciową), - preferujące rozwój analizy i syntezy wzrokowo – słuchową i słuchowo – wzrokową, - rozwijające rozumienie treści w różnych formach czytania (pasywnego, cichego, głośnego), - usprawniające pisownię par ortogramów, - ułatwiające opanowanie pisowni głosek miękkich 1- i 2-literowych, - kombinatoryka wyrazowa (część I i II), - korygujące błędy w pisaniu. Metody treningowe rozwijające szybkość i bezbłędność czytania obejmują czytanie wyrazów: - łatwych w połączeniu z trudnymi, - 1-sylabowych sensownych i bezsensownych, - wizualnie podobnych, - 1- i 2-sylabowych zróżnicowanych strukturalnie, - zawierających tę samą sylabę, - z lukami – z pominięciem jednej lub dwóch samogłosek, - o określonych układach samogłoskowych, - z dwiema takimi samymi literami na początku, - mających dwie takie same litery na końcu, - powtarzającymi się spółgłoskami, - z określonymi grupami spółgłoskowymi, - z inwersyjnymi układami literowymi, - naprzemienne, sukcesywnie utrudniane. Zaprezentowane metody Zakrzewska proponuje stosować w sposób zindywidualizowany i – jeśli trzeba – wybiórczy, w zależności od stopnia umiejętności czytania (rodzaju błędów, sposobu, szybkości czytania), od sprawności funkcji wzrokowo – słuchowo – manualnych, a nie od wieku dziecka. We wszystkich przedstawionych metodach z wyjątkiem czytania naprzemiennego, sukcesywnie utrudnionego obowiązuje dwukrotne czytanie na czas - - wstępne i finalne. ,,Element czasu typowy dla wyczynów sportowych działa - - według autorki – mobilizująco na dziecko.” Pierwsze czytanie tekstu ma na celu zapoznanie dziecka z materiałem językowym, będącym przedmiotem treningu. Celem drugiego czytania, po przeprowadzeniu ćwiczeń, jest sprawdzenie, czy nastąpiła poprawa w tempie i sposobie czytania. Towarzyszące zazwyczaj dziecku dyslektycznemu trudności w pisaniu wymagają specjalnego potraktowania od chwili ich ujawnienia. Zaniedbane i utrwalone błędy w pisaniu nie dają się łatwo usunąć i często utrzymują się nawet wtedy, kiedy trudności w czytaniu wyraźnie zmalały lub zupełnie ustąpiły. Metoda selektywnego pisania pomaga w kształceniu bezbłędnego pisania już na najniższym poziomie umiejętności czytania i pisania, kiedy dziecko dysponuje małą jeszcze znajomością materiału literowo – wyrazowego. ,,Pozwala ona już wówczas eksponować integralny związek z jego odpowiednikiem dźwiękowym - zauważa Zakrzewska – przeprowadzić różne operacje na materiale literowo – głoskowym w zakresie percepcji wzrokowo – słuchowej, orientacji czasowo - przestrzennej, pamięci wzrokowo – słuchowej, koordynacji wzrokowo – ruchowej.” Metoda selektywnego pisania składa się z wielu operacji, które powinny następować po sobie w ukazanym niżej porządku. Każde ćwiczenie należy przepracować w trzech płaszczyznach: wzrokowej, słuchowej i wyobrażeniowo - - pamięciowej. Te trzy płaszczyzny stanowią integralną całość dydaktyczną. Zaczynamy z dzieckiem pracę od ćwiczeń angażujących percepcję wzrokową. Dziecko może dowolnie długo percypować ukazany tekst. W początkowych ćwiczeniach wybiórczo go zapisuje, w późniejszych – odpowiednio klasyfikuje. Ten sam materiał jest wykorzystywany do kształcenia percepcji słuchowej. Reedukator dyktuje poszczególne wyrazy w tempie umożliwiającym dokładny zapis. Dziecko rejestruje selektywnie ze słuchu odpowiednie głoski, pozostałe zaznacza krótką kreską poziomą. W razie potrzeby klasyfikuje wyraz do odpowiedniej grupy. Zadanie ostatnie wyobrażeniowo – pamięciowe polega na uzupełnianiu z pamięci brakujących liter na miejscu wpisanej kreski. W przypadku trudności z uzupełnieniem wszystkich brakujących głosek, czytamy wyrazy ponownie, aż do momentu całkowitego uzupełnienia zdania. Po każdym czytaniu uzupełnia ono brakujące litery innym kolorem, co pozwala obserwować możliwości zapamiętania usłyszanych wyrazów. Realizacja operacji wszystkich trzech funkcji działa nie tylko stymulująco na rozwój określonych funkcji, ale również pomaga w lepszej wzajemnej integracji. Rozwijanie analizy i syntezy wzrokowo – słuchowej następuje przez stosowanie modeli, które również rozwijają percepcję i pamięć wzrokowo - - słuchową. Modele te to statki literowe, klatki wyrazowe tworzące określone układy graficzne oraz wyrazy maksi i mini. ,,Założeniem modelu statki literowe – wyjaśnia Zakrzewska – jest dopasowanie poszczególnych wyrazów percypo

Recently converted files (publicly available):