• Document: KRUIS EN KORWAR DRS F. C. KAMMA
  • Size: 11.52 MB
  • Uploaded: 2019-03-13 17:40:26
  • Status: Successfully converted


Some snippets from your converted document:

DRS F. C. KAMMA KRUIS EN KORWAR Een honderdjarig waagstuk op Nieuw Guinea De Korwar, het voorouderbeeld, is het symbool van het gelooi der Papoea's. Wie de bewoners van Nieuw Guinea wil begrij- pen, moet het geheim leren ken- nen van de macht, die hen met de voorouders verbond. Honderd jaar geleden begaven zich twee mannen op weg naar Nieuw Guinea. Zij gingen zon- der vast salaris en ze leefden met een minimum aan zekerheid en een maximum aan gevaren onder het volk waarvan toen terecht werd gezegd „Hun voe- ten zijn snel om bloed te ver- gieten." Hst is geen romantiek wat hier wordt geboden, maar het zijn de nuchtere feiten waarmee de dragers van de Vredesbood- schap dagelijks werden gecon- fronteerd. Daar zijn vreselijke momenten bij, b.v. toen deze mannen, nu bijna 100 jaar geleden, schip- breukelingen redden van een wisse dood uit de handen van de moordzuchtige kustbewoners. Op illustratieve wijze wordt hier weergeven wat het leven en het denken van de Papoea's beheers- te en hoe hun houding was tegenover de vreemde witte we- zens, die uit het Westen kwamen. Waren het geesten of mensen, dat wisten ze niet Veel van het vreemde en gruwelijke wordt begrijpelijk, en ook: dat men zijn leven dient te geven, wil men in deze strijd dit volk win- nen. Er gaat iets van een wonderlijke aantrekkingskracht van de Pa- poea's uit. Is het hun open blik, of is het omdat men achter alles wat ons vreemd schijnt, de mens heeft leren ontdekken? Kruis en Korwar, we zouden ook kunnen zeggen: leed en strijd, want de ontmoeting van deze twee heeft mensenlevens gekost. In dit boek vindt men geen romantiek, maar werkelijkheid, boeiend en met de inzet van het leven beleefd. *:ó**°et>e H O o ---. KRUIS EN KORWAR Drs F. C. Kamma KRUIS EN KORWAR Een honderdjarig vraagstuk op Nieuw Guinea Met roedewerking van H. J. Agter - P. C. Bothof - D. C. A. Bout - Dr K. J. Brouwer - Jac. Bijkerk - H. W. Duyvendak - J. Eygendaal Zr M. Glastra - P. J. Grondel - D. A. ten Haaft T. Hoogerwaard -J.J.Jansen - Babs Kamma - R. ten Kate I. S. Kijne - D. L. Leiker - A. M. Middag - J. J. Mulder- van Hasselt - Tilly Schelfhorst - F. Slump - H. Spreeu- wenberg - N. van der Stoep - H. J. Teutscher J. Wetstein - Albert Zaaier 1953 J. N. V O O R H O E V E - D E N H A A G Een vrolijk gezicht is óók medicijn! Leerlingverplegers van Manokwari Foto T. Hietbrink Als de avond valt aan het Sentanimeer Foto dr Leiker Op de spiegel van het Sentanimeer. Luchtfoto van het meer, met huizen in het water Foto Zendingsbureau Oegstgeest Dacht u dat we allemaal gelijk waren? Meisjes uit de Wandammenbaai Foto T. Hietbrink Land en volk der Papoea's door F. C. Kamma H et reusachtige eiland Nieuw Guinea, het grootste der aarde, heeft 24 x de grootte van Nederland. Het kleinste deel, het Westen, is 380.000 km2 groot (Nederland 33.000 W ) en staat onder Nederlands bestuur. De oostelijke helft, waarvan het zuiden Papoea wordt genoemd, werd na 1881 door Engeland, en het noor- delijk deel, vroeger Kaiser Wilhelmsland, door Duitsland beheerd. Na de eerste wereldoorlog kwam dit laatste deel onder de naam New-Guinea aan Australië, dat reeds in 1907 het zuidelijk deel had overgenomen van Engeland. Thans is men bezig deze beide ge- bieden ook administratief tot een eenheid te maken. De belangrijkste havenplaats in Papoea is Port Moresby, terwijl in het noorden Rabaul, op het eiland New Brittain, de hoofdplaats is. In het westelijk deel was na 1898 Manokwari, na 1944 echter Hol- landia, de „hoofdstad," terwijl vooral sinds 1947 Sorong aan be- tekenis toeneemt door het feit van de oliewinning door de N.N.G.P.M. Men noemt het wel eens het tweede Balikpapan. Het land kenmerkt zich door een zeer hoog centraal bergland, dat over de lengteas van het eiland loopt en in het westelijk deel boven de sneeuwgrens uitkomt. Die grens ligt op 4200 meter. Hiervan zijn vooral de Carstensz- en Wilhelminatop bekend. De eerste werd ontdekt door de zeevaarder Jan Carstensz, toen hij in 1621 langs de westkust varende, de eeuwige sneeuw zag. Pas in 1907 werd dit sneeuwgebied voor het eerst beklommen. De naam H. A. Lorenz blijft verbonden aan deze tocht van het zuiden uit ondernomen. In scherpe tegenstelling staat deze eerste tocht met de meest be- kende van de laatste tijd, door dr H. A. Colijn naar de Carstensz- toppen gemaakt. Moest de eerste alles te voet bereiken door vol- komen onbekend gebied, de laatste maakte gebruik van luchtverken- ning, ravitaillering door een vliegtuig enz. De boomgrens op Nieuw Guinea ligt rondom 3700 m, terwijl er hoger dan 1400 m geen mensen meer wonen. Typerend zijn verder de vele moerassen langs de grote rivi

Recently converted files (publicly available):